2 Eylül 2009 Çarşamba

YÜZÜMDEKİ EMARELER

Biliyorum aklının en ücra köşesine takılı kaldığımı ve zamanın gözlerinden sildiği emareleri belki ağlayınca anlımda dikine damarlarım belirmiyor benim seni duyguma inandıracak yada yanaklarımın tam ortasında aniden beliren obruklar gibi bir gamze ilişmiyor samimiyetimi dile getirecek seksi kılacak dudağımın kenarına iliştirilmiş bir benimde yok sonra öyle ipek gibi okşamaya doyamayacağın saçlarım hiç olmadı.Bir gelincik kadar ince ve uzun değilim karşıdan bakınca,senin istediğin kadar beyaz da olmadı hiç tenim ve gözlerim ne maviydi gökyüzü gibi nede yeşildi denizlerdeki dehlizler misali simsiyah bir geceyide andırmadı.Ama bilki bende sevilmeyi çok iyi bilirim anlımda ki damarlarım değil ama yüzümün her karesidir duyguma inandıran sonra yanagımda değilsede dudağımın soluna iliştirilmiş sessiz bir gamzem vardı hep ağlarken gülmeye geçtiğimde beliren,birde gözlerim bir damlası doğaya ve doğadaki her canlıya şifa olan balın renginde yada bal nehirlerinin uzadığı içinde lakin bakınca değil göremeyince insan yanıbaşındakileri başka yüzlerde ararsın en güzel ama sana ait olmayan emareleri!!!!!!!!!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...