22 Aralık 2010 Çarşamba

MUCİZEMMMMMMMMMM

Ne olduğunu nasıl olacağını dilemedim haklısın ben sadece bir mucize istedim  mutluluğu tekrar yaşayabilmek adına  ne umduğumu bilmiyordum ki bulduğumla yetinmeyi bileyim bir ışık istedim ben belki de hayatımdaki ışıkları unutup göz ardı edecek Sonra bir ışık oldun karanlıkta yada aydınlıkta da ne fark eder ki zaten aydınlıkta bile karanlık gibi değilmiydi kör olmamış mıydı gözlerim kördü Bütün aydınlığı ile bırakıp gitmişti yine o kahpe güneş bizi unutmuştu çocuklarını bu dünyanın bütün acımasızlığı içinde kalmamıştı  hiçbir ışığımız pırıltımız belki de devrimiz kapanmıştı ve yahut devrimlerimiz baltalanmış hiç edilmiş kalmamıştı böyle aşklar böyle sevgiler ben sana demiştim bizi bize bırakmazlar  ama söz vermiştin bana nerede olursam olayım elimi bırakmayacaktın beni bir koymayacaktın oysa bu kaçıncı yar'dan düştüğüm kaç ezberdir bu bozduğum kaç çilek dalına kaç dikene tutundum ama sen hiçbirinde yoktun  şimdi Leylamıyım Mecnunmu hangisi daha çok acı çekti bilmem yalnız kaldı senin bileklerin benimse prangalı hangisi daha acı kestiremem şimdi eşe dosta alay oldum niye biliyormusun inanmıyorlar seni ne kadar sevdiğime aslında bende gülüyorum bazen kendime benimki bir mucizeye inanmaktı benim hayatımda her şeye hatta  bize rağmen bile mucizeler bitmiyor oysa böyle  bir aşk olmamalı bu devirde aşk yoktur bu zamanda  aşık olunan bile buna inanmaz  öyleyse bu aşk aşktan sayılmaz ben su kısacık ömrümde bir sürü değil ama çok güzel mucizelere tanık oldum belki inanmazlar bir adam tarafından bir kadının sevilemeyeceği kadar çok sevildim her geçen gün doydum aşka sevdaya sonra yüreğinden bir pınar olup aktı mucizem kucağımda dünyalara değer  bir can oldu doydum sevmeye sevmelere  bir gün bir ince hastalığa yakalandı aşkımız ve ben bir mucizenin yok oluşuna tanık oldum  bir aşkın dirhem dirhem bitişine gözlerindeki ışığın yavaş yavaş kayboluşuna ve ne çok sevgisizlik ne çok acı birikti bir anda ben ne çok aşksız sevgisiz şefkatsiz bir başına yolumu kaybettim her bir yolcudan  selam gönderdim her bir gemi her bir tren her bir uçak ve her bir kuşun kanadında ama olmadı dönmedi sevdiğim gelmedi göremedik dünya gözü ile son bir kez birbirimizi şimdilerde bunca sevgisiz bunca ışıksız bunca karanlığa rağmen yine içimde bir mucize büyütüyorum her şeye herkese en çokta sana inat nasıl geldiğini anlamadığım nasıl yerleştiğine akıl sır erdiremediğim ama bir dileğime karşılık gönderilen bir mucize olduğunu bildiğim bir daha hiç yaşayamayacağımı sandığım ne olduğunu bilmeden umut ettiğim sana tekrar kokumu sana tekrar soluğumu hatırlatacağını sandığım bir mucize olmuştu bu lakin buca zaman oldu mucizem beni bulacak bana sarılacak senden haber selam yok bir ses soluk yok benden ayakta dimdik beden  ama hasretinden öldü gönlüm öldü GÖNLÜM...........
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...