6 Aralık 2012 Perşembe

romeo&juliettee

inan bende çok isterdim böyle sımsıcak hep hayalini kurduğumuz o yuvada yaşayabilmeyi bende isterdim herkes kadar umursamaz olmayı ama olmuyor işte herkes aynı olmuyor yada sana benzemiyor.
bende çok hayalini kurdum her geceye senle gözlerimi kapayıp yine her sabaha senle açmayı olmadı olduramadım.
ben sonunda sorunu buldum sorun benim hiç bir şeyi silip unutamayan aklım işte meselede burda düğümleniyor... Aklım söylenen yapılanı hiç unutmazken yüreğim ise sana tutsak bir biçimde senden vazgeçemiyor. İşte olanda tamda burada oluyor. ben ikisinin arasında nereye gideceğini bilmeyen karanlıkta kaybolmuş küçük bir çocuk gibi sana sesleniorum...
romeooooooo romeoooooooooo romeooooooooo nerdesin diye

28 Kasım 2012 Çarşamba

Biz birbirimize susarak kıydık

Hep konuştuk biz... Hiç susmadık yıllarca aşık olduk, ayrı düştük, hasret çektik, doyasıya yaşadık, en mutlu yada en mutsuz anlarda dahi hiç susmadık öyleki biz birbirimize konuşmadıkmı yarım kalırdık...
Eş dost ile başka, yalnızken bambaşka konuştuk bekardık, evlendik biz yine konuştuk öyle güzel konuştuk ki çocuğumuz bile bu güzellikle doğdu biz hiç onu anlamakta sıkıntı çekmedik oda bizi Hiç yorulmadan hiç usanmadan anlattık biririmize bildiklerimizi bilmediklerimizi ama hiç usanmadık ne büyük dehlizlerden uçurumlardan geri döndük birinde sen tutun elimden diğerinde ben senin elinden bir Yusuf olduk  kuyuda bir Züleyha lakin hiç vazgeçmedik... Bir ateş şimdilerde yolumuzda , yurdumuzda ve biz bir sustuk pir sustuk... Öyle sustuk öyle sustuk ki...
Artık bizi kıskanan bize imrenen kalmadı öyle çok şeyi sustuk ki bir anda herkez gibi olduk farkımız kalmadı...
şimdi  yaptığımız tek şey var elimizde onca neden varken...
Biz birbirimize susarak kıydık.

26 Kasım 2012 Pazartesi

ARAF

Çok uzun zaman oldu aslında buraya yazmayalı nereden başlamalı bilemedim insan bir dolu mutluluk içinde nasılda içini acıtan en derin acıları gizlemeyi başarıyor...
Öyle yıllar , kutlamalar doğumlar,ölümler geçip gidiyor herşeye bir mana armak artık anlamını yitirdi...
bu dünyada ki en önemli olan şey nedir insan bazen şaşırtabiliyor ya işte tamda o zamanlardan birindeyim şimdilerde...
Ne yapmalı ne etmeli bilmediğim gitmelimi kalmalımı karar veremediğim... düşünüp düşünp içinden çıkamadığım tamam şimdi olmalı deyip herseferinde vazgeçtiğim bir eşikte beklemekteyim aslında diğe bir manasıyla yine araftayım ne güç işmiş bu bir adım öne gitsem olmuyor geriye gitsem olmuyor  eğrisi doğrusu nedir artık kaybettim... ucu bucağı olmayan bir mecrada bir oyana bir bu yana koşturmaktan yoruldum... lakin vazgeçmiyor vazgeçemiyorum.

nedeni niçini olmadan...

13 Kasım 2012 Salı

yapayalnız

defalarca okuyorum son yazdığın yazıyı yine aklımda kalsın yüreğime yazılsın diye yine bana aşkı anlatsın diye anlatıyor da lakin bana değil öyle evrene dağılıyor bütün kelimeler... Şimdi ben her sabah uyandığım da  başka kelimeler tıkanıyor boğazımın tam orta yerine aklıma dizilen bambaşka cümleler oluyor oysa ne çok isterdim ne çok dilerdim şimdi o aşk cümlelerine inanmayı olmuyor bu kez olmuyor ne yaptım ne ettim ise yüreğime ne kadar kızdım ise değişmedi gerçek olan buydu her sabah her akşam düşüyorsun ya aklıma inan artık hep kederden şimdi en sevdiğim kadehi senin şerefine kaldırıyorum..
yalnızlıktan içiyorum mesela artık en çok insanım en kalabalık zamanını yaşıyorum ömrümün ammma banane neye yarar ki ben sensiz öyle ıssızlaşıyorum ki bin insanım olsa neye yarar ben bunca insan içinde sensiz nasıl olsa yine yapayalnız yaşıyorum.

18 Ocak 2012 Çarşamba

ÇOCUKLAR GİBİ

Gidip, gidip geliyorum ya böyle geçmişe iyimi ediyorum kötümü işte onu bilmiyorum. Canımın yandığı malum da iyileşecek merhem nerede onu bilmiyorum. Çok yorgun olduğum düşüyor göz kapaklarıma bir uyku bastırıyor bir de hayalimiz. Sonra birden bire kendimi sütlüce askerlik şubesine giderken buluyorum. Ahmak ıslatan bir yağmur benim saçlarımda bir bere ellerimiz buz kesmiş seninse üzerinde fitilli kadife o montun ıslanıyoruz ama umurumuzda mı sonra takılıyor dilimize bir şarkı sen benim ilahım sen benim tapınağımsın ya ağzından çıkan her söz kıymetlim oluyor. Bir an da işte onlardan biridir bu dörtlükte orada o anda ezberliyorum. Neler ezberlemedim ki ben sırf sen seviyorsun diye yazsam buradan sizin köye yol olurdu. (sizin köy daha yakın ya o bakımdan :) her neyse şimdi o gün düştü aklıma öyle işte olduğu gibi yapayalnız bir çift kumru yuvasını kaybetmiş canları yanmakta bir de açlar üstüne ne yanların da olan bir dost ne de bir kardeş var birbirlerinden başka gidecek yol yok onlar da farkın da ama yine de bir dolu bahaneler biriktirmişler pantolonlarının ceplerine belki onlarında bahaneleri olur diye.. Şimdi ben çok iyi görüyorum. hep yalnızdım. yalnızlık değil gocunduran senin bu yalnızlığa ortak olman  yorgun bırakan beni ve yürürken o yolda yine tekrarlıyor dudaklarım bu kelimeleri ...

Bende hiç tükenmez bir hayat vardı
Kırlara yayılan ilkbahar gibi
Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı
Göğsümün içinde ateş var gibi
Hissedince sana vurulduğumu
Anladım ne kadar yorulduğumu
Sakinleştiğimi durulduğumu
Denize dökülen bir pınar gibi
Sözün şiirlerin mükemmelidir
Senden başkasını seven delidir
Yüzün çiçeklerin en güzelidir
Gözlerin bilinmez bir diyar gibi
Başını göğsüme sakla sevgilim

Güzel saçlarında dolaşsın elim
Birgün ağlayalım birgün gülelim
Sevişen yaramaz çocuklar gibi..





8 Ocak 2012 Pazar

BEKLERİM

Her gün beklerim bir umutla, ben güneşe aşığım her yeni güne değil yalnızca batan gün bile umuttur yarınıma... Beklerim mevlana'nın şemsi beklediği gibi, beklerim gönlümün dostu kalasın gönlümden ayrılmayasın diye, beklerim yalnızca istediğim yarenliktir. Sana ulaşmak ona ulaşmaktır. Ben umut ederek beklerim sen beni damla, damla dirhem, dirhem bitirirken de ben sabır ile beklerim, lakin bitti mi gönüldaşlığımız inan sildiğim yerdeki yokluğuna ben bile şaşarım............

HEPSİ BU

Silebilseydin gözlerimin yaşını, belki görebilirdin tekrar  güneşleri mi ve o güneşin parladığı baldan nehirleri.
Güldürebilseydin, yüzümü bir kez daha şu üç günlük dünyada. Sıkışıp kalmazdı o tebessüm dudağımın kenarına yine sevebilseydi yüreğin yüreğimi ilk günkü aşkla, değil bunca acıyı çekmeme sebep, elime batan dikene düşman olurdun. Bir kez daha almak isteseydin benim için  bir nefes o nefes ile sonsuza yol olurdun. sonra sonrası bir türlü gelmiyor işte ne sen beni tekrar sevebiliyorsun, nede ben sana inanabiliyorum.
Olan biten hepsi bu................
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...