28 Kasım 2012 Çarşamba

Biz birbirimize susarak kıydık

Hep konuştuk biz... Hiç susmadık yıllarca aşık olduk, ayrı düştük, hasret çektik, doyasıya yaşadık, en mutlu yada en mutsuz anlarda dahi hiç susmadık öyleki biz birbirimize konuşmadıkmı yarım kalırdık...
Eş dost ile başka, yalnızken bambaşka konuştuk bekardık, evlendik biz yine konuştuk öyle güzel konuştuk ki çocuğumuz bile bu güzellikle doğdu biz hiç onu anlamakta sıkıntı çekmedik oda bizi Hiç yorulmadan hiç usanmadan anlattık biririmize bildiklerimizi bilmediklerimizi ama hiç usanmadık ne büyük dehlizlerden uçurumlardan geri döndük birinde sen tutun elimden diğerinde ben senin elinden bir Yusuf olduk  kuyuda bir Züleyha lakin hiç vazgeçmedik... Bir ateş şimdilerde yolumuzda , yurdumuzda ve biz bir sustuk pir sustuk... Öyle sustuk öyle sustuk ki...
Artık bizi kıskanan bize imrenen kalmadı öyle çok şeyi sustuk ki bir anda herkez gibi olduk farkımız kalmadı...
şimdi  yaptığımız tek şey var elimizde onca neden varken...
Biz birbirimize susarak kıydık.

26 Kasım 2012 Pazartesi

ARAF

Çok uzun zaman oldu aslında buraya yazmayalı nereden başlamalı bilemedim insan bir dolu mutluluk içinde nasılda içini acıtan en derin acıları gizlemeyi başarıyor...
Öyle yıllar , kutlamalar doğumlar,ölümler geçip gidiyor herşeye bir mana armak artık anlamını yitirdi...
bu dünyada ki en önemli olan şey nedir insan bazen şaşırtabiliyor ya işte tamda o zamanlardan birindeyim şimdilerde...
Ne yapmalı ne etmeli bilmediğim gitmelimi kalmalımı karar veremediğim... düşünüp düşünp içinden çıkamadığım tamam şimdi olmalı deyip herseferinde vazgeçtiğim bir eşikte beklemekteyim aslında diğe bir manasıyla yine araftayım ne güç işmiş bu bir adım öne gitsem olmuyor geriye gitsem olmuyor  eğrisi doğrusu nedir artık kaybettim... ucu bucağı olmayan bir mecrada bir oyana bir bu yana koşturmaktan yoruldum... lakin vazgeçmiyor vazgeçemiyorum.

nedeni niçini olmadan...

13 Kasım 2012 Salı

yapayalnız

defalarca okuyorum son yazdığın yazıyı yine aklımda kalsın yüreğime yazılsın diye yine bana aşkı anlatsın diye anlatıyor da lakin bana değil öyle evrene dağılıyor bütün kelimeler... Şimdi ben her sabah uyandığım da  başka kelimeler tıkanıyor boğazımın tam orta yerine aklıma dizilen bambaşka cümleler oluyor oysa ne çok isterdim ne çok dilerdim şimdi o aşk cümlelerine inanmayı olmuyor bu kez olmuyor ne yaptım ne ettim ise yüreğime ne kadar kızdım ise değişmedi gerçek olan buydu her sabah her akşam düşüyorsun ya aklıma inan artık hep kederden şimdi en sevdiğim kadehi senin şerefine kaldırıyorum..
yalnızlıktan içiyorum mesela artık en çok insanım en kalabalık zamanını yaşıyorum ömrümün ammma banane neye yarar ki ben sensiz öyle ıssızlaşıyorum ki bin insanım olsa neye yarar ben bunca insan içinde sensiz nasıl olsa yine yapayalnız yaşıyorum.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...